quinta-feira, 10 de junho de 2010

sherpa-a los rebeldes de corazon-concierto en la nau (barcelona) 2009!UM SHOW BRILHANTE DO BUDISTA/VEGETARIANO NA NAU DE BARCELONA EM 29 11 2009!



José Luis Campuzano "Sherpa" é uma das figuras mais lendárias do rock espanhola. Durante os anos 70, fazia parte dos módulos não menos lendário solo gravado sob o seu nome artístico e, mais tarde, em 1980, mudou-se definitivamente para os deuses do Olimpo, quando fundou o Rock, com Carlos e Armando de Castro e mais Hermes Calabria contributo inquestionável de seu parceiro letrista Carolina Cortes, a banda nunca deu absolutamente transcendental ou dar a este país: o Barão Vermelho.

Após quase uma década que sobrevoam o planeta a bordo de um triplano Fokker, decidiu que era hora de desembarcar e explorar novos horizontes, então ele colocou sua genialidade e criatividade na eliminação de uma série de artistas para quem compôs e produziu a mencionar outros trabalhos para a televisão e publicidade. Mas um dia decidiu que, embora o Rock mata ele, ele também gosta de modo que novamente trancado em um estúdio e proclamou "guerreiro no deserto" em 2004, uma obra autobiográfica quase inteiramente feita a solo. Finalmente, após um excelente recrutar para a sua banda ao vivo, que continha também um outro ex-Barão pro como Hermes Calabria, ele publicou "El Rock Me Mata" e direta "Sherpa Vivo", compiladas em um único pacote, em abril de 2007 .

Vinte anos depois da dissolução da Sherpa e Hermes com os barões, de 2009 passado novamente andar juntos no palco do festival de 2010 e Metalway voar juntos novamente para comemorar o 30o aniversário do nascimento do grande banda que nunca chegou a Rock feita em espanhol. Por agora, "retorna ao seu bairro", e aconteça o que acontecer, Sherpa & Roll Long Live Rock N '!



José Luís Campuzano "Sherpa" es una de las más legendarias figuras dentro del Rock español. Durante la década de los 70, formó parte de los no menos legendarios Módulos, grabó en solitario bajo su sobrenombre artístico y ya en 1980 pasó definitivamente al olimpo de los dioses del Rock al fundar junto a Carlos y Armando de Castro y Hermes Calabria más la indiscutible aportación letrística de su compañera Carolina Cortés, la banda más absolutamente transcendental que jamás dió ni dará este país: Barón Rojo.

Tras casi una década sobrevolando el planeta a bordo de un Fokker Triplano, decidió que había llegado la hora de aterrizar y explorar nuevos horizontes, de modo que puso su genio e ingenio a disposición de una serie de artistas para los que compuso y produjo amén de otros trabajos para TV y publicidad. Pero un buén día decidió que aunque el Rock le mata, también le ama, de modo que volvió a encerrarse en un estudio y proclamarse "Guerrero En El Desierto" allá por el 2004, un trabajo totalmente autobiográfico que prácticamente grabó en solitario. Finalmente y tras reclutar a una excelente banda para sus directos en la que también figura otro ex barón de pro como Hermes Calabria, publicó "El Rock Me Mata" y el directo "Sherpa Vivo", compilados en un solo pack, en Abril del 2007.

Transcurridos veinte años desde la ruptura de Sherpa y Hermes con los barones, el pasado 2009 volvieron a subirse juntos al escenario del festival Metalway y éste 2010 volverán a volar juntos para celebrar el 30 aniversario del nacimiento de la banda más enorme que jamás dió el Rock hecho en español. Por ahora, "vuelve a su barrio" y ocurra lo que ocurra, Long Live Sherpa & Rock N' Roll!!

Patxi Andion - El maestro (La Lengua de las Mariposas) ISTO É LINDO CARAMBA,A PELÍCULA LA LENGUA DE LAS MARIPOSAS,MELHOR COM O LIBERTÁRIO D.GREGÓRIO!



El Maestro

Con el alma en una nube
y el cuepo como un lamento
viene el problema del pueblo
viene el maestro
el cura cree que es ateo
y el alcalde comunista
y el cabo jefe de puesto
piensa que es un anarquista
le deben 36 meses
del cacareado (mento)
y el piensa que no es tan malo
enseñar (toreando )un sueldo
en el casino del pueblo
nunca le dieron asiento
por no andar politiqueando
ni ser portavoz del cuento
las buenas gente del pueblo
han escrito al menisterio
y dicen que no esta claro
como piensa este maestro
dicen que lee con los niños
lo que escribio un tal Machado
que anduvo por estos vagos
antes de ser exilado
les habla de lo inombrable
y de otras cosa peores
les lee libros de versos
y no les pone orejones
al explicar cualquier guerra
siempre se muestra remiso
por explicar claramente
quien vencio y fue vencido
nunca fue amigo de fiestas
ni asiste a las reuniones
de las damas postulantes esposas de los patrones
por estas y otras razones
al fin triunfo el buen criterio
y al terminar el invierno
le relevaron del puesto
y ahora las buenas gentes
tienen tranquilo el sueño
porque han librado a sus hijos
del peligro de un maestro
con el alma en una nube
y el cuerpo como un lamento
se marcha,se marcha el padre del pueblo
se marcha el maestro.

sábado, 29 de maio de 2010

Andalucia entera - "el Cabrero & Reincidentes".ANDALUCÍA ENTERA ANARKO UNIVERSAL.HOMENAGEM AO POVO DE MARINALEDA,A JUAN MAUNEL SÁNCHEZ GORDILLO!VIVAM!




COM ESTE CLIP EM CONJUNTO COM OS AMIGOS/COMPANHEIROS REICIDENTES,DE SEVILLA,BARRIO DE LA PRENSA,COM JOSÉ CABRERO,CANTAUTOR DE FLAMENCO,PASTOR DE CABRAS QUE EXERCE COM UMA HUMILDADE, PRESTO HOMENAGEM AO POVO DE MARINALEDA,AO SEU ALCALDE,JUAN MANUEL SÁNCHEZ GORDILLO QUE NESTES 30 ANOS TEM FEITO DESSA TERRA,UM ÓASIS DE ESPERANÇA,ONDE TODO O POVO VIVE FELIZ,CONTRARIAMENTE AO QUE SE PASSA NO RESTO DO MUNDO,ALI A ANARKIA UNIVERSAL É UMA CONSTANTE DIÁRIA,O SONHO UMA REALIDADE.VIVA POIS O POVO TODO DE MARINALEDA QUE OS ESPERTALHÕES QUEREM DESTRUIR,MAS NÃO CONSEGUEM.VIVA TAMBÉM O ALCALDE JUAN MANUEL SÁNCHEZ GORDILLO.VIVA A ANARKIA UNIVERSAL!HO,ANARKO.SAÚDE E ANARKIA.

REINCIDENTES - ANDALUCíA ENTERA

Dicen que allí le echaron dos cojones
que atacaron a la burguesía
temblaron los caciques en el pueblo
que murieron en lenta agonía.
Picoletos que nunca pudieron
combatir tanta barricada
Andalucía entera con Marinaleda
Quemaron y pisaron la bandera
roja y gualda de la hipocresía
los que cantan el himno diciendo
por los pueblos y no por España
los que han terminado sabiendo
que esta mierda no es una democracia
Andalucía entera, con Marinaleda
Andalucía entera, dando por culo
Andalucía entera, llena de...
Andalucía entera, con Marinaleda.

terça-feira, 18 de maio de 2010

DISIDENCIA, BANDA DE ALICANTE SEMPRE LADO A LADO COM O POVO OBREIRO,TRABALHADOR,A QUEM DIVULGA AS SUAS MISSIVAS DE INTERVENÇÃO!








Disidencia (banda)

Disidencia
Información personal
Origen Onil, Alicante, España
Estado Activo
Información artística
Género(s) rock, punk
Período de actividad 1996 –
Discográfica(s) El Lokal
Potencial Hardcore
BKT
Santo Grial Producciones
Web
Sitio web http://www.disidencia.com/
Miembros
Txus (bajista y cantante)
Carlos-Jipi (guitarra)
Isma (guitarra)
Maki (batería)
Oscar (Técnico de sonido)

Disidencia es un grupo de punk-rock reivindicativo formado en la localidad de Onil (Alicante-España) influenciado por grupos como The Clash, Maniática y La Polla.


Biografía

A principios de 1996 se unen diferentes músicos procedentes de distintos grupos para formar Disidencia. Tras unos cambios iniciales (Txus a la voz, Carlos-Jipi a la guitarra, Kama al bajo y Pot a la batería), la primera formación conocida de Disidencia se convierte en un trío: Txus (bajista y cantante), Carlos-Jipi (guitarra) y Maki (batería). Empiezan a tocar por toda la provincia de Alicante y en cuestión de meses consiguen reunir a un número importante de seguidores.

A principios de 1997 graban la maqueta La solución está en tus manos. Empiezan a tocar y a ser conocidos por casi todo el estado. Es en esta época cuando se une Isma (Explosión Anal) como guitarra rítmica. al grupo, pasando a ser un cuarteto. En 1998 Txus, Carlos y Maki se unen, como un proyecto paralelo, a Javi Chispes Maniática para formar Banda Jachis. A finales de año Disidencia se trasladan a Sevilla para grabar Apología de lo evidente, con la producción de Fernando Madina de Reincidentes.

Su primera maqueta sigue teniendo gran aceptación, y en el año 2000 deciden reeditarla en versión remasterizada. En 2001 editan un trabajo conjunto con la banda Malos Vicios, que bajo el título Novus Ordo Seclorum recoje versiones de los grupos que más influenciaron a ambas bandas, más una versión que cada grupo realizó del otro. Su cuarto trabajo, Bienvenidos a occidente, publicado en 2002 sigue en la misma línea de textos comprometidos, ácidos e inteligentes.

En abril de 2003 comizan una gira por europa, junto al grupo catalán stroh, con la particularidad que los conciertos se realizan en Kasas Okupadas. Esta gira les lleva a Alemania, Francia, Italia, Suiza y Austria. La música y el mensaje del grupo tiene gran aceptación, y los conciertos tienen una gran acogida entre el público.

Tras la gira europea, participan ese mismo año en multitud de festivales por toda España: Viña Rock, Tintorrock, Derrame Rock,... Y, para finaliar el año, cruzan el charco para hacer una gira por México junto al grupo Vantroi.

En 2004 publican su quinto trabajo discográfico en estudio, Hablarán las piedras, producido por Javier Abreu, en este disco, Jipi deja el grupo, para grabar el disco cuentan con la colaboración de Juan "tomatito" del grupo Malos Vicios. Para la gira cuentan con Jaime de Germenes, el que acompañaría al grupo, hasta que debido de un accidente laboral, tiene que dejar el grupo por un tiempo, lo que acelera el regreso del Jipi.

Su sexto trabajo (primero en directo), se publica en 2006 con el título IV-III-VI. Un disco donde podemos apreciar a la banda en su elemento más natural, el directo. El disco en principio se iba a grabar en 2 fechas, Barcelona en la okupa "els Toxics" y Alicante en la sala Nave 8, al final por problemas en la grabación de Barcelona, solo se pudo utilizar la grabación de Alicante. En este disco cuentan con la colaboración de Boikot, Fernando de Reincidentes, Malos Vicios, Gerardo de Vantroi, Susana de Gaia Dub Sindicat y La Olla Expréss, la sección de viento de Obrint Pas, Mikel el lokal Unos meses antes de este directo, Maki (batería) decide dejar el grupo para marcharse con Obrint Pas grupo valenciano. Para sustiturlo se une al grupo Txuspi batería del grupo de punk alicantino Kagando entre dos cotxes, aunque las baterías del disco corren a cargo de Maki.

El 23 de abril sale a la venta "Antologia Poetica", a través del sello Realidad Musical, un disco donde adaptan poemas sociales a su estilo musical, a destacar que el batería en estudio es Maki, y en las notas de prensa incluyen a este en el grupo, y colocan a Txuspi como músico contratado para directo.

Maki vuelve a la banda para la gira 2010.

Miembros

Txus (bajista y cantante)
Carlos (guitarra)
Isma (guitarra)
Maki (batería)
Oscar (Técnico de sonido)

Antiguos Miembros

Maki (Batería) Actualmente en el grupo Obrint Pas
Jaime (Guitarra) Actualmente en el grupo Gérmenes
Juanan (Guitarra) Actualmente en el grupo Malos Vicios. (Añadir que se encargó de las guitarras del disco Hablarán las piedras y diversas colaboraciones con el grupo que hacen de él un miembro más.

Discografía


La solución está en tus manos (1997)
Apología de lo evidente (1998)
Novus Ordo Seclorum (2001)
Bienvenidos a occidente (2002)
Hablarán las piedras (2005)
IV-III-VI (2006)
Antología poética (2008)

domingo, 2 de maio de 2010

VIVA O DIA D@ TRABALHADOR(A)!VIVA O 1º DE MAIO DE 1886!VIVA O PRIMEIRO 1º DE MAIO APÓS A REVOLUÇÃO LIBERTADORA DE 25 DE ABRIL DE 1974!EU ESTIVE LÁ!

Dia do Trabalhador



O Dia do Trabalhador é celebrado anualmente no dia 1º de Maio em numerosos países do mundo, sendo feriado no Brasil, em Portugal e em outros países.

História

Em 1886, realizou-se uma manifestação de trabalhadores nas ruas de Chicago nos Estados Unidos da América.

Essa manifestação tinha como finalidade reivindicar a redução da jornada de trabalho para 8 horas diárias e teve a participação de milhares de pessoas. Nesse dia teve início uma greve geral nos EUA . No dia 3 de Maio houve um pequeno levantamento que acabou com uma escaramuça com a polícia e com a morte de alguns manifestantes. No dia seguinte, 4 de Maio, uma nova manifestação foi organizada como protesto pelos acontecimentos dos dias anteriores, tendo terminado com o lançamento de uma bomba por desconhecidos para o meio dos policiais que começavam a dispersar os manifestantes, matando sete agentes. A polícia abriu então fogo sobre a multidão, matando doze pessoas e ferindo dezenas. Estes acontecimentos passaram a ser conhecidos como a Revolta de Haymarket.

Três anos mais tarde, a 20 de Junho de 1889, a segunda Internacional Socialista reunida em Paris decidiu por proposta de Raymond Lavigne convocar anualmente uma manifestação com o objectivo de lutar pelas 8 horas de trabalho diário. A data escolhida foi o 1º de Maio, como homenagem às lutas sindicais de Chicago. Em 1 de Maio de 1891 uma manifestação no norte de França é dispersada pela polícia resultando na morte de dez manifestantes. Esse novo drama serve para reforçar o dia como um dia de luta dos trabalhadores e meses depois a Internacional Socialista de Bruxelas proclama esse dia como dia internacional de reivindicação de condições laborais.

Em 23 de Abril de 1919 o senado francês ratifica o dia de 8 horas e proclama o dia 1 de Maio desse ano dia feriado. Em 1920 a Rússia adota o 1º de Maio como feriado nacional, e este exemplo é seguido por muitos outros países. Apesar de até hoje os estadunidenses se negarem a reconhecer essa data como sendo o Dia do Trabalhador, em 1890 a luta dos trabalhadores estadunidenses conseguiu que o Congresso aprovasse que a jornada de trabalho fosse reduzida de 16 para 8 horas diárias.

Dia do Trabalhador em Portugal

Em Portugal, só a partir de Maio de 1974 (o ano da revolução do 25 de Abril) é que se voltou a comemorar livremente o Primeiro de Maio e este passou a ser feriado. Durante a ditadura do Estado Novo, a comemoração deste dia era reprimida pela polícia. O Dia Mundial dos Trabalhadores é comemorado por todo o país, sobretudo com manifestações, comícios e festas de carácter reivindicativo, promovidas pela central sindical CGTP-Intersindical (Confederação Geral dos Trabalhadores Portugueses - Intersindical) nas principais cidades de Lisboa e Porto, assim como pela central sindical UGT (União Geral dos Trabalhadores). No Algarve, é costume a população fazer pic-nics e são organizadas algumas festas na região.

Dia do Trabalhador no Brasil

Até o início da Era Vargas (1930-1945) certos tipos de agremiação dos trabalhadores fabris eram bastante comuns, embora não constituísse um grupo político muito forte, dado a pouca industrialização do país. Esta movimentação operária tinha se caracterizado em um primeiro momento por possuir influências do anarquismo e mais tarde do comunismo, mas com a chegada de Getúlio Vargas ao poder, ela foi gradativamente dissolvida e os trabalhadores urbanos passaram a ser influenciados pelo que ficou conhecido como trabalhismo.

Até então, o Dia do Trabalhador era considerado por aqueles movimentos anteriores (anarquistas e comunistas) como um momento de protesto e crítica às estruturas sócio-econômicas do país. A propaganda trabalhista de Vargas, sutilmente, transforma um dia destinado a celebrar o trabalhador no Dia do Trabalhador. Tal mudança, aparentemente superficial, alterou profundamente as atividades realizadas pelos trabalhadores a cada ano, neste dia. Até então marcado por piquetes e passeatas, o Dia do Trabalhador passou a ser comemorado com festas populares, desfiles e celebrações similares. Atualmente, esta característica foi assimilada até mesmo pelo movimento sindical: tradicionalmente a Força Sindical (uma organização que congrega sindicatos de diversas áreas, ligada a partidos como o PDT) realiza grandes shows com nomes da música popular e sorteios de casa própria.

Aponta-se que o caráter massificador do Dia do Trabalhador, no Brasil, se expressa especialmente pelo costume que os governos têm de anunciar neste dia o aumento anual do salário mínimo. Outro ponto muito importante atribuído ao dia do trabalhador foi a criação da Consolidação das Leis do Trabalho - CLT, em 01 de maio de 1943.

Dia do Trabalhador em Moçambique

Durante o período colonial (até 1975), os moçambicanos estavam proibidos de celebrar o 1º de Maio em virtude da natureza repressiva do regime colonial português. No entanto, houve manifestações de trabalhadores moçambicanos, em particular em Lourenço Marques (actual Maputo), contra o modo de relações laborais existente naquele período.

Após a Independência Nacional, o Dia do Trabalhador é celebrado anualmente, e com o passar dos anos, com as reformas políticas, económicas e sociais que o país sofreu a partir de finais da década de 80, registou-se um crescimento do movimento sindical em Moçambique. A primeira instituição sindical no país foi a Organização dos Trabalhadores Moçambicanos (OTM), que veio depois a impulsionar o surgimento de novos movimentos sindicais, cada vez mais específicos de acordo com os sectores de actividade.

DE HORTALEZA,BARRIO OBRERO DE MADRID ANTI FASCISTA,COM ANARKIA,LOS PORRETAS,ROBER,PAJARILLO,LUÍS E EL BODE!QUE SOM FANTÁTISCO!EM ACÇÃO DESDE 1985!














PORRETAS - MARIHUANA

LIBERALIZEM NA JÁ! BEM COMO TODAS AS DROGAS,EUTANÁSIA,INTERRUPÇÃO VOLUNTÁRIA DA GRAVIDEZ,CASAMENTO DE PESSOAS DO MESMO SEXO,A "LOUKURA","A MALUKEIRA",TUDO O QUE SEJA TABÚ,PRECONCEITO.APLICAR A ANARKIA!


No sé porque hay gente
que siempre nos señala,
cuando nos fumamos
un poquito Marihuana.

Si es muy natural
y no tiene perjuicios,
tú que la criticas
y le pegas al orujo.

Hace muchos años
los indios la fumaban
y que yo sepa
no se murió ninguno.

Estaban con la pipa
dale que te pego
cuando se dieron cuenta
hacían señales de humo.

No lo fumaban los Celtas,
tampoco los Romanos,
por eso estaban tol día,
liaos dándose palos.

Aluego los Jipis
la pusieron de moda,
y pa legalizarla,
se pusieron tos en bolas.

Y ahora en estos tiempos
la fuma todo el mundo
aunque no trabajes
aunque no tengas un duro.

Y si no eres tonto
ya sabes que te digo
que no bebas tanto
que te líes un cigarrito.




Porretas


Origen Hortaleza, Madrid, España

Género(s) Punk
Rock

Período de actividad 1985 - actualidad

Discográfica(s) Realidad Musical, Locomotive, Universal, Edel, RCA, Barrabás

Sitio web www.porretas.com


Porretas es un grupo de rock con toques punks del barrio de Hortaleza en Madrid (España). Sus canciones tratan de temas muy diversos, suelen estar relacionadas con su mundo más cercano como son los bares, la cerveza, los porros o el fútbol. Tocan un rock muy directo y sencillo, y no suelen tratar temas personales.




Historia [editar]Dos amigos, Rober y "Pajarillo", comenzaron a tocar en el año 1985 pero no fueron conocidos hasta principio de los 90, tras ganar un certamen con una recopilación de grupos de su barrio, fue entonces cuando se unieron "El Bode" y Luis para formar el, hasta hora, inseparable grupo.

Adquirieron formas y estilos de sus grupos favoritos de la época como Barón Rojo, Leño o La Polla Records. Tras hacer de telorenos en varios conciertos se estrenan, en 1991, con Que se vayan hacer puñetas disco que no vende mucho pero deja entrever un estilo propio. En este trabajo y en Si nos dejáis (grabado en tan sólo 15 días) están más latentes los dejes punks que, posteriormente, irán perdiendo.

En 1993, para la grabación de su tercer disco, fichan por RCA lo cual les coloca en un puesto privilegiado dentro de los nuevos grupos de rock estatal. Aún con puntos de vista distintos entre compañía y grupo sacan, en 1995, No tenemos solución disco producido por Rosendo que lleva a vender 10.000 copias sin apenas promoción.

Tras la ruptura con la multinacional, pasarán dos años hasta que vuelvan a grabar y será con un sello discográfico (Edel) sin tantas pretensiones. De aquí sale el disco más maduro de la banda Baladas pa un sordo, donde se incluye Marihuana, tema por el que serán conocidos en toda la geografía nacional y será, probablemente, su mayor éxito. De este modo, comienzan sus andanzas por festivales de la península y consiguen unas ventas de 20.000 ejemplares. Todo idílico para sacar a la venta, en 1998, su sexto disco Rocanrol.

En el año 2000 publican Clásicos, un disco de versiones de sus grupos favoritos de los años 80, un bonito homenaje a grupos como Obús, Leño o Los Suaves por los que se vieron influidos.[1]

Su octavo disco, Hortaleza, fue lanzado en 2001 y su título es un nuevo guiño al barrio madrileño del que proceden. Cabe destacar el tema Y Aún Arde Madrid que es un sentido homenaje a los Burning.[2]

Coincidiendo con el vigésimo aniversario de la banda, en 2005 publican Porretas, décimo trabajo donde se oxigena, quizá, el proceso creativo de una banda histórica en el rock estatal. Dos años antes habían lanzaron su doble CD y DVD El directo, un punto y seguido donde repasan sus éxitos grabados donde más les gusta: en concierto, concretamente durante una actuación en la sala madrileña Divino Aqualung el 1 de marzo de 2003.[3]

Durante 2007 se embarcan en la gira Ni Un Paso Atrás en la que comparten cartel con los grupos Reincidentes, Boikot y Sonora que les lleva a actuar en varias de ciudades de España. En abril de 2008 terminan de grabar su undécimo disco, titulado Once, en los estudios Sonoland de Coslada (Madrid), producido por Haritz Harreguy y publicado en septiembre[4] por la plataforma Realidad Musical, tras desligarse de su anterior compañía discográfica. En diciembre de ese mismo año se edita el disco Ni un paso atrás (en directo), donde se incluyen cuatro canciones del grupo grabadas durante su actuación el 21 de septiembre de 2007 en las Fiestas del PCE en Madrid, en la última fecha de la gira del mismo nombre.[5]

En mayo de 2009, el cantante y guitarrista Rober abandona temporalmente la formación por un problema de salud y es sustituido por Manolo Benítez, antiguo guitarrista de Los Enemigos.

Componentes

Rober: voz y guitarra.
José Cobela "El Bode": guitarra.
"Pajarillo": bajo y voz.
Luis: batería.

Discografía [editar]Que se vayan hacer puñetas (1991)

Si nos dejáis (1992)
Última generación (1993)
No tenemos solución (1995)
Baladas pa un sordo (1997)
Rocanrol (1998)
Clásicos (2000)
Hortaleza (2002)
El directo (2003)
Porretas (2005)
Once (2008)
Ni un paso atrás (en directo) con Reincidentes, Boikot y Sonora (2008)

sábado, 17 de abril de 2010

OS SKA ROCKERS VASCOS,BETAGARRI COM UM FEELING ÚNICO INTERPRETANDO GRÂNDOLA VILA MORENA FESTA DO AVANTE 2004!EUSKAL HERRIA ANARKISTA UNIVERSAL!





OS VASCOS BETAGARRI TAMBÉM COM ATITUDES ANARKISTAS,JÁ ESTIVERAM EM PORTUGAL NA FESTA DO AVANTE 2004.SÃO TAMBÉM UMA BANDA DE SKA ROCK DURO BEM INTERVENTIVO E CRÍTICO A ESTA CONJUNTURA MUNDIAL.

Betagarri

Información personal
Origen Vitoria, Álava
Estado En activo
Información artística
Género(s) Ska, Rock
Período de actividad 1992 – actualidad
Web
Sitio web http://www.betagarri.com/

Miembros

Iñaki - voz
Aitor Ruiz - guitarra
David - saxo
Aitor Agirre - guitarra
Iker - batería
Mikel - trombón
Unai - trompeta
Iosu - bajo

Betagarri es un grupo de música ska originario del País Vasco que se formó a finales del año 1992, pero no fue hasta el febrero de 1997 que grabaron su primer disco, Betagarri, publicado por Mil A Gritos Records.

La historia de este grupo de Vitoria es un poco inverosímil. Gontzo, Iñaki y Aitor ya eran colegas y acostumbraban a salir de fiesta con el nombre de guerra de Betagarri, pero no se imaginaban que acabarían formando un grupo con este nombre. Todo empezó cuando a Gontzo le tocó una guitarra eléctrica en un concurso de la televisión. Cómo Iñaki cantaba en un coro y Aitor solía tocar una guitarra española, empezaron a tocar algunas cosillas y fueron conociendo más gente.

Giran habitualmente por Europa, han visitado ya Japón, Estados Unidos y Argentina. En 2009 compusieron la canción oficial de la Korrika.


Miembros

Iñaki (vocalista)
David (saxo)
Aitor Agirre (guitarra)
Iker (batería)
Mikel (trombón)
Unai (trompeta)
Iosu Izagirre (bajo)

Miembros pasados

Aitor Ruiz (guitarra)
Pablo (bajo)
Gontzo (guitarra)
Miguel Angel (batería)


Discografía

Maketa, (1994)
Betagarri, (1997)
Arren Erro Zaharra, (1999)
80/00, (2000)
Freaky Festa, (2000)
Remix, (2001)
Arnasa Hartu, (2002)
Zuzenena, (2004)
Hamaika Gara, (2006)
Bizitzari Txistuka (((2009)))

Betagarri

Betagarri Gasteizko musika taldea da, 1992an sortutakoa. Hala ere, 1997ko otsailean grabatu zuten haien lehenengo diskoa, Betagarri, Mil A Gritos Records diskoetxearekin.

Taldekideak

Iñaki Ortiz de Villalba, abeslaria.
Aitor, gitarrajolea.
David Gabiña, saxofoijolea.
Gontzo, gitarrajolea.
Iker Uriarte, bateriajolea.
Mikel Sanz, tronboijolea.
Unai Lobo, tronpetajolea.
Pablo Rodriguez, baxujolea.
Iosu, baxujole berria.

Taldea

Gasteizko zortzikoteak erakutsi du badagoela ska-rockarentzat lekua bai Euskal Herrian eta bai gure mugetatik kanpo ere. Ez hori bakarrik: dagoeneko zortzi disko ditu kalean, eta herri zapalduen alde eta gehiegikerien kontrako hitz zuzenak helarazita, gai da plazetan jendea dantzan jartzeko. Hizkuntza eta doinuen mestizajea aldarrikatzen du Betagarrik.

Araban eta Nafarroan, ikatza egiteko aitzinean erabiltzen ziren egur betak dira betagarriak. Eta, taldekideen esanetan, "kaña eman" ere esan nahi du. Horrekin lotuta, taldearen leloetako bat da "dantzan ere iraultza egitea". Hala, 1993an Miguel Angel Sanz (bateria), Pablo Rodriguez (baxua), Aitor Ruiz de Arbulo (gitarra), Gonzalo Zaldibar (gitarra), Iñaki Ortiz de Villalba (ahotsa), David Gabiña (saxofoia), Mikel Sanz (tronboia) eta Unai Lobo (tronpeta) Gasteizko La Nave Pirata entsegu lokalean L izeneko maketa prestatzen hasi ziren. Maketa horren 1.500 ale saldu zituzten gaztetxe eta tabernetan. Gerora, CDan berrargitaratu zuten. Bi urte eman zituzten kontzertuak egiten, eta 1997an Betagarri (Mil A Gritos) kaleratu zuten Soziedad Alkoholika taldeko kideek berriki sortutako diskoetxean. Euskaraz, galegoz, ingelesez eta italieraz abestuz mestizajea aldarrikatu eta ska, rock, rap, reggae, patxanga eta rantxerak nahastu zituzten. Korroskada eta Bizkar Hezurra taldeetan ibilitako Benjamin Villabella Triku izan zuten ekoizle, eta ordutik bederatzigarren taldekide bilakatu zen. Lan horri jarraitu zion Arren erro zaharra-k (Mil A Gritos, 1998), Eddy Rodriguez Quilley marrazkilariaren manga komiki batek ilustraturiko diskoa. Euskarazko kantuez gain, frantsesezko eta gaztelaniazko bina abesti grabatu zituzten. Horietako bat, Marcos komandanteorde zapatistaren hitzetan oinarritutako "El periodiquerito". Ohiko rock-ska aberatsari hip hopa eta ahots distortsionatuak erantsi zizkioten, eta Maixa Lizarribar, Ixiar Oreja eta Luis Caminoren kolaborazioak izan zituzten, besteak beste. Disko horretako bateriak Hasier Oleagak grabatu zituen, eta urtebetez aritu zen taldearekin.

Diskoetxez aldaturik, 80/00 (Esan Ozenki, 1999) lanarekin arrakasta itzela lortu zuten. 80ko hamarkadako hogei euskal talderen kantuen bertsioez osatutako lanak 15.000 aletik gora saldu zituen. Ordurako, Euskal Herritik kanpo, Katalunian ere, oso harrera beroa jasotzen zuten. Hasier Oleagak taldea utzi eta Iker Uriartek hartu zituen makilak. Jarraian, Freaky festa (Esan Ozenki, 2000) kaleratu zuten. Bertsioak egitearekin asko ikasi zutela aitortu, eta oinarri erritmikoa sendotu egin zuten, eta rockari protagonismo handiagoa eman zioten. Horren ostean, Remix (Metak, 2001) lanean, aurreko diskoko bost kantu aukeratu eta ska, dance, funk eta dub ukitua eman zieten; gainera, artean argitaratu gabe zeuden bi kantu jaso zituzten: "Herriak du hitza" eta "Iraultzeko prest 01" Ikasle Abertzaleak gazte erakundearen 10. urteurreneko kantua. Esportatzeko modukoak ziren taldearen mezua, jarrera eta musika. Horregatik, atzerrian egiten zituzten kontzertuak biderkatzen joan ziren: Alemania eta Suitzara urtero joaten hasi ziren, esaterako.

Horren premian zeudelako, hurrengo lana Arnasa hartu (Metak, 2002) izan zen. Gitarrak eta aldarrikapen testuak areagotu egin zituzten, eta emaitza indartsuagoa eta rockeroagoa bilakatuz, ska eta reggaetik apur bat aldendu ziren. Luis Llachen "L´estaca" grabatu zuten, jatorrizko hizkuntzan. "Hasieran euskaraz egin genuen Gorka Knorren "Agure zaharra" AEKantuz bildumarako, baina Katalunian behartu gintuzten katalanez egitera" (1). Katalunian zuten eta duten harrera itzelaren erakusle, Zuzenena (Metak, 2004) grabatu zuten Gironako Salt herriko La Mirona aretoan. Zuzeneko diskoarekin batera taldearen gaineko dokumental bat kaleratu zuten DVD formatuan. Horren aurretik, Gonzalo Zaldibarrek taldea utzi eta Aitor Agirrek hartu zuen gitarra. Europa ia alderik alde zeharkatzeaz gain, AEBetara eta Japoniara ere jo zuten, eta 2005ean Alemania, Austria eta Herbehereetarako Basque Fire bilduma argitaratu zuen Alemaniako Jaro diskoetxeak, gasteiztarren ibilbidearen laburpena.

Metaken desagertzearen ondorioz, Oihuka diskoetxera salto egin zuten, Hamaika gara kaleratzeko (2006). Disko hori egin aurretik, Josu Izagirrek Pablo Rodriguez ordezkatu zuen baxuan. Ska doinuez gain, rocka, funka, punka eta popa batu zituzten. Eta euskaraz gain, katalanez bi kantu eta gaztelaniazko bat grabatu zituzten. 2007ko erdialdean, Aitor Ruiz de Arbulok taldea utzi zuen, eta gainontzekoek erabaki zuten gitarra bakarrekin jarraitzea, ordezkorik gabe. Urte horretan, gainera, Hego Amerikan bira egin zuten.

2009an Korrika 16-ren kantua, "Ongi etorri lagun!", egin zuen Betagarrik, Jon Maia bertsolariak sortutako hitzak musikatuz, eta urte berean Bizitzari txistuka argitaratu zuen (Elkar). Dantza egiteko baino gehiago, kantatzeko diskoa dela azaldu du taldeak.

Diskografia

Maketa (1994)
Betagarri (1997)
Arren Erro Zaharra (1999)
80/00 (2000)
Freaky Festa (2000)
Remix (2001)
Arnasa Hartu (2002)
Zuzenena (2004)
Hamaika Gara (2006)
Bizitzari txistuka (2009ko urriaren 29an, Elkar)

Maketa

1994an grabatu zuten Gasteizen. Betagarrik kaleratu eta ekoitzitakoa.

9 abesti ditu.

Betagarri

1997an grabatu zuten Berrizen (Bizkaia) Lorentzo Recordsen. Mil A Gritos Recordsek kaleratu eta B.V.A. "Triku"k ekoitzi zuen.

Disko honek 13 abesti ditu euskera, gaztelania, ingelesa eta portuguesez.

Arren Erro Zaharra

Berrizen grabatu zuten, Lorentzo Recordsen. Mil A Gritos Recordsek editatu eta Triku eta Katarainek ekoitzi zuten. Diskoa 1999ko apirilan jarri zuten salgai.

Disko honek 11 abesti ditu.

80/00

Andoainen grabatu zuten, Garate Studiosen. Musika Metakek kaleratu eta Trikuk ekoitzi zuen. Diskoa 2000ko urrian jarri zuten salgai.

Disko honek 20 abesti ditu.

Freaky Festa

Andoainen grabatu zuten, Garate Studiosen. Musika Metakek kaleratu eta Trikuk ekoitzi zuen.

Disko honek 12 abesti ditu.

Remix

Andoainen grabatu zuten, Garate Studiosen. Musika Metakek kaleratu eta Trikuk ekoitzi zuen. Diskoa 2001eko urriaren 31n jarri zuten salgai.

Disko honek 7 abesti eta 30:07 minutuko iraupena ditu.

Arnasa Hartu

Andoainen grabatu zuten, Garate Studiosen. Musika Metakek kaleratu eta Trikuk ekoitzi zuen. Diskoa 2002ko azaroaren 21ean jarri zuten salgai.

Disko honek 12 abesti eta 47:12 minutuko iraupena ditu.


Zuzenena

Salten (Girona), hain zuzen ere Sala La Mironan eskainitako kontzertu batean grabatu zuten. Musika Metakek kaleratu zuen. Diskoa 2004ko azaroaren 18an jarri zuten salgai.

Disko honek CD eta DVD bat du. CDak 17 abesti eta 68:25 minutuko iraupena ditu.

Iñaki Ortiz de Villalba Payueta (Gasteiz, Araba, 1971) Betagarri euskal musika taldearen abeslaria da. Lan Harremanak eta Gizarte Graduatua ikasi zuen Euskal Herriko Unibertsitatean, Leioan. Bost urtez LAB sindikatuan egin zuen lan, baina bere postua utzi zuen musikarekin bateragarria ez zelako.